گل مريم برای ديدنت ديوانه خواهم شد

نگاهم كن كه از بوييدنت ديوانه خواهم شد

تو می خندی به احوال پريشانم ولی من هم

از اين گونه نمك پاشيدنت ديوانه خواهم شد

مرا ديوانه می بينی و مغرورانه می خندی

نمی دانی از اين خنديدنت ديوانه خواهم شد

ميان اين همه گل من كه مريم را پسنديدم

و می دانم كه از بوييدنت ديوانه خواهم شد

تو زيباتر از آنی كه بچينم برگهايت را

نگاهت می كنم از چيدنت، ديوانه خواهم شد

همه گويند بايد بوسه بر چشمان مريم زد

تو می دانی كه با بوسيدنت ديوانه خواهم شد

به اشك ديدگانم می نويسم دوستت دارم

تو می خوانی و از فهميدنت ديوانه خواهم شد

گل مريم دلم را بردی  و خود نيز می دانی

كه با اين گونه دل دزديدنت ديوانه خواهم شد

گل مريم دو چشمانت گواهی می دهد روزی

تو را می چينم و با چيدنت ديوانه خواهم شد

 آنچنان که باران غبار را از سنگ قبر کهنه ای می شوید

 تا نام فراموش شده ای بدرخشد

 از پس سالها:

 مرا به یاد خواهی آورد

دیروز با یه دسته گل اومده بود به دیدنم،با یه نگاه مهربون که سالها آرزوش رو داشتم و ازم دریغ میکرد.گریه کرد،گفت که دلش خیلی برام تنگ شده بود،دوست داشتم اشکاشو از رو گونه هاش پاک کنم اما نمی تونستم،فقط نگاهش کردم.

اون رفت اما سنگ قبر من خیس خیس شده بود....

                                    * اگر سرش را پایین انداخت و خجالت کشید بدان برایت می میرد

*اگر سرش را پایین انداخت و در فکر فرو رفت بدان بدون تو می میرد

عشق من هر چند از من دوری و این کارها را نمی تونی بکنی و لی بدون واست می میرم

                                     یا رب نظر تو برنگردد برگشتن روزگار سهل است