پیرهن گر برتنش هست گریبانش نیست

عاشق آنست که غمگین زیدوشاد بمیرد

همه عمر بود بنده وآزاد بمیرد

عاشق یک جهت آنست که روزی صدبار

میرد از درد ونگاهی سوی درمان نکند

عاشق آن نیست که هر لحظه زند لاف محبت

مرد آنست که لب بندد وبازو بگشاید

آتش عشق معشوقم مرا سوزاند

همچون شعله ی شمع که بالهای پروانه را سوزاند

حال من همچون پروانه ای بی بال درآخرین لحظه ی دیدار

عشق را از تو گدایی می کنم

زندگی مال تو مرگ مال من

راحتی مال تو گرفتاری مال من

شادی مال تو غم مال من

همه چیز مال تو ولی تو ماله من{حمیدرضا}

دریای غم ساحل ندارد

اغوش گرم تو تنها پناهگاهم